* Z Wydawnictwem Uniwersytetu Jagiellońskiego łączy mnie szczególna, intelektualna więź. Z kilkoma innymi wydawnictwami również. Z uwagi na to jednak, że to właśnie WUJ niedawno zdecydował się na publikacje książek na temat teorii poliwagalnej Stephena Porgesa oraz książek innych autorów na jej temat, znacznie częściej sięgam po książki tego wydawnictwa. Biorąc pod uwagę wiele krytycznych głosów na temat tej teorii, mogło się wydawać ryzykowne tłumaczenie dla polskiego czytelnika tych książek, a jednak warto. Jak pokazują odpowiedzi Porgesa na różne krytyczne głosy dotyczące jego teorii, ma się ona całkiem dobrze, a dzięki WUJ możemy studiować ją po polsku.
* Praktyka zawodowa, którą prowadzę, wymaga, abym stale się uczył, poszerzał i aktualizował wiedzę, poddawał krytyce to, co wiem i umiał o tym mówić. Szerokie spojrzenie w pracy superwizyjnej czy szkoleniowej jest absolutnie konieczne, zwłaszcza dla sposobu w jaki pracuję, korzystając zarówno z terapii mówionej jak i przez ciało oraz superwizji obu typów pracy.
* Książki, które czytam, dostarczają mi intelektualnej pożywki, dzięki czemu stale rozwijam swoją praktykę. O treści książek również rozmawiam. Chociaż wiem, że mnóstwo publikacji nie przeczytam, to akurat jak coś nowego WUJ wyda to zamierzam.
* Większość książek dotyczy bardzo praktycznej wiedzy, jej zastosowań w psychoterapii. Wypatruję również książek, które mogłyby być filozofowaniem na temat psychoterapii, ale nie filozofią psychoterapii. Publikacji traktujących o psychoterapii jak o praktyce kulturowej (np. w duchu Kmity, czy Foucault), która jest opowiadana językiem antropologii czy właśnie filozofii kultury, albo etnografii. Do takich prac potrzeba być psychoterapeutą obok psychoterapii, z gotowością do przyglądania się tej praktyce spoza jej emocjonalnie zaangażowanej bazy; psychoterapeutą dostrzegającym kulturową zależność psychoterapii od danego czasu, trendów i ruchów społecznych, czy oczekiwań popularnych czasopism i diagnoz, czy też po prostu języka. Bez wątpienia takie książki są i jeśli trafię na nie, to podzielę się spostrzeżeniami. Jeśli ktoś z czytających ten tekst zna takie książki, proszę o polecenie. Niegdyś jedną z takich książek wydał PIW: Erving Fuller Torrey, „Czarownicy i psychiatrzy”. Nie traci na ważności ani trochę. Jeśli coś znajdzie się w planach WUJ bez wątpienia kupię.
0 komentarzy