Czy to już wypalenie? – słuchaj ciała

mar 13, 2025 | praca z ciałem, teoria poliwagalna, terapia przez ciało, TRE, wypalenie zawodowe

Z przyjemnością przyjąłem zaproszenie Emilii Pabijanek do „HALO BAZA. Podcast o budowaniu życiowego dobrostanu„. Emilia jest psychoterapeutką Gestalt oraz trenerką działającą na styku psychologii i biznesu – jak sama pisze; posiada bogate zawodowe w obu zakresach. Pracuje w Łódzkim Centrum Gestalt.

Temat wypalenia zawodowego jest ważny z wielu perspektyw, dlatego możliwość podzielenia się optyką terapii przez ciało oraz narzędziami i refleksjami z tego obszaru była tym bardziej cenna.

Rozmowy możesz posłuchać pod adresem powyżej, jak też w Spotify

Z pierwszej części naszej rozmowy dowiesz się też m.in.:

  • Dlaczego ruch i rozumienie siebie w ruchu jest istotne w profilaktyce wypalenia.
  • Jak psychoterapeuci i osoby w zawodach pomocowych mogą dbać o siebie.
  • Jakie techniki pomagają w redukcji napięcia i stresu.
  • Co poza technikami może pomóc Ci uniknąć wypalenia.
  • Jak rozpoznać pierwsze sygnały wypalenia u siebie i o co zadbać, by nie doprowadzić do jego rozwinięcia.

Krótkie przypomnienie: pojęcie wypalenia zawodowego użył po raz pierwszy psychiatra H.J. Freudenberg.1

Wypalenie zawodowe (professional burnout) jest definiowane jako odpowiedź organizmu na stres, którego źródłem jest sytuacja pracy.

Na wypalenie zawodowe składają się trzy odrębne symptomy:

  • wyczerpanie emocjonalne i utrata wiary we własne możliwości zawodowe;
  • obojętność na potrzeby innych pracowników, ale też i innych osób, poczucie bezsensu i cynizm;
  • negatywna samoocena, przeżywanie lęków o przyszłość i stabilność pracy, poczucie winy i krzywdy.

W praktyce spotkać można liczne objawy związane z występowaniem wypalenia zawodowego. Do najczęściej spotykanych należą objawy behawioralne, fizyczne, interpersonalne oraz objawy związane z postawą człowieka.2

  1. B.R. Kuc, J.M. Moczydłowska, Zachowania organizacyjne, Difin, Warszawa 2009, s. 113. ↩︎
  2. Z. Janowska, J. Cewińska, K. Wojtaszczyk (red.), Dysfunkcje zarządzania zasobami ludzkimi, Wyd. UŁ, Łódź 2005, s. 377. ↩︎

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.

Zobacz także inne artykuły